Schoorlse duinen: Duinheidewandeling (11 km)

Schoorlse Duinen - Duinheidewandeling

Eind juli/begin augustus begint het bij mij altijd een beetje te kriebelen: wanneer is de heide het mooist in bloei? En vooral ook: waar gaan we dit jaar een heidewandeling maken? Waar is het echt mooi?

Vorig jaar maakten we een prachtige wandeling over de Posbank en de onzalige bossen. Dat zal niet eenvoudig te evenaren zijn. Het jaar daarvoor (of misschien nog wel langer geleden) wandelden we in de buurt van Zundert de Koepelroute. Misschien waren we toen niet op het juiste moment, misschien was de heide dat jaar niet zo spectaculair. Wij vonden die wandeling leuk, maar niet heel bijzonder. Er was wel wat hei, maar niet erg veel.

Met wat hulp van (bevooroordeelde) boswachter Laurens  van Staatsbosbeheer, besloten we dat het dit jaar de Schoorlse Duinen moesten worden.

De Schoorlse Duinen

Bij dit plaatsje ver  in het noorden in Noord-Holland ligt het hoogste en breedste stuk duingebied van Nederland. Ooit was het een hele grote zandbak, maar tegenwoordig is het een afwisselend gebied: er zijn bossen en open vlakten. Mét heide, véél heide. Bloeiende heide in de duinen, daar word ik blij van!

De Kerf

In een deel van de Schoorlse Duinen wordt ‘dynamisch kustbeheer’ zoals dat zo mooi heet toegepast. Werd vroeger steeds nieuw zand aangevoerd en helmgras aangeplant om de kust sterk te houden, tegenwoordig mogen de zee en de wind bij De Kerf weer vrij spelen. Zo’n 20 jaar geleden werd zelfs een gat gegraven in de eerste duinenrij zodat bij een noordwesterstorm het zeewater zelfs in de achterliggende duinvalleien kan stromen. Zoals je zo vaak kunt zien, weet de natuur daar heel snel van te profiteren. Bijzondere planten en dieren hebben zich in amper 20 jaar in het gebied gevestigd en er is een fascinerend landschap ontstaan door de invloed van water en wind.

Wandelmogelijkheden

In de Schoorlse Duinen heeft Staatsbosbeheer meer dan 60 kilometer aan wandelpad uitgezet. Bovendien mag je in bepaalde gedeelten struinend je eigen weg zoeken (wel opletten waar wel en waar niet!). In het gebied verschillende routes uitgezet, variërend van 3 tot 23 km. Alle routes beginnen bij het Buitencentrum. Voor degenen die liever een eigen route uitstippelen: Falk heeft een wandelkaart van de Schoorlse Duinen beschikbaar. Lekker aan de wandel dus!

Parkeren

Kom je met de auto, dan kun je vlak bij het Buitencentrum parkeren. In weekeinden en vakanties kan het erg druk zijn en het kan dan flink zoeken zijn naar een parkeerplekje.

In heel Schoorl zijn de kosten voor parkeren hetzelfde: € 1,90 per uur, vooraf te betalen (lastig! Want hoe lang zal je op pad zijn?). Pas later zagen wij dat je voor € 12,= een dagkaart koopt. Veel handiger!!! Stond dat op de betaalautomaat? Heeft manlief daar overheen gelezen?

Tip! Parkeer op parkeerterrein P2, bij het Buitencentrum. De opbrengsten van deze parkeerplaats komen ten goede aan de Schoorlse Duinen.

Pluim

Wij hebben de paarse route gevolgd: de duinheidewandeling van 11 km. Een pluim voor de bewegwijzering! De route was bijzonder duidelijk aangegeven. Als je niet al teveel kletst, mis je geen paaltje en loop je niet ineens op de ATB-track… Iets wat ons dus wel overkwam. 🙂

Paarse route (11 km)

De Duinheidewandeling start met een pittige klim: de trap. Je ziet hem al als je het terrein van het Buitencentrum oploopt. Ik ben er al lang en breed aan begonnen, als ik me afvraag hoeveel treden het eigenlijk zijn. 150? 200? Misschien wel 250? Geen idee. Volgende keer op tijd aan denken om te tellen.

Uitzicht

Bovenaan de trap heb je een prachtig uitzicht over de omgeving. De paarse route gaat hier naar rechts, maar neem even de moeite om naar links te lopen, een meter of 20, 30 verderop staat een bord met wat je (bij goed zicht) in de verte kunt zien. Hoogovens naar het zuiden (zit nu achter de bomen verstopt), Hoorn naar het oosten, Den Helder met de marinewerf in het noorden.

Bos

De route vervolgt, gemiddeld genomen lichtjes dalend, door het bos, waar op deze mooie tweede zondag van augustus de paddenstoelen al zichtbaar worden. Ook lijkt een enkele boom al te gaan verkleuren. Staat de herfst al in de startblokken? De geur van hars en heerlijk zacht mos met een laagje oranjebruine dennennaalden onder je voeten. Dit wandelt heerlijk. Opvallend is dat je soms de diepte inkijkt en tussen de bomen eigenlijk geen groen ontwaart. Nauwelijks gras, geen varens, geen struikgewas.

Heide

Na zo’n 2 kilometer ben je uit het bos en loop je bij de vogelplas tussen de heide. Hier kwamen we voor! Het is hier zwaarder lopen vanwege het mulle zand, maar het is de moeite waard. Dit is een prachtig stuk van de route. Een uitgestrekte vlakte met af en toe een grillig gevormde boom, soms meer dood dan levend. En steeds is er de heide die volop in bloei staat.  Af en toe klim je een duintop op en geniet van het uitzicht.

Wandelbankjes

Hoe vaak manlief en ik tijdens onze wandelingen al niet hebben geconcludeerd dat bankjes meestal niet op de mooiste plekken staan. Maar hier in de Schoorlse Duinen is erover nagedacht. We drinken een kop thee op een hoge duintop met een mooi uitzicht over de heide. We eten onze meegebrachte broodjes op een geweldig punt bij de heide. Volop genieten van de paarse pracht zolang het nog kan.

Paddenstoelen

Het laatste deel van de route loopt weer via bossen terug naar het Buitencentrum. Daar zijn weer de paddenstoelen. Meer dan 800 soorten paddenstoelen zouden hier in de herfst voorkomen.

Mierenhoop

Dat mieren bezige bijtjes zijn, dat wisten wij al. Maar wat een geweldige mierenhoop hebben zij langs de route gebouwd! Alle dennennaalden, takjes en twijgjes in de buurt zijn blijkbaar bij elkaar gebracht op een grote hoop. En een gekrioel van mieren dat het daar is!

Kortom

Wij hebben de Schoorlse Duinen ontdekt als een prachtig wandelgebied met zeer veel mogelijkheden en zeer veel variatie. Qua tijd is het vanaf onze woonplaats Alphen aan den Rijn niet veel langer rijden dan naar bijvoorbeeld Meijendel of de Amsterdamse Waterleidingduinen (beide 45 minuten); in Schoorl waren we binnen 60 minuten.

Van de 60 kilometer aan uitgezette wandelpaden hebben wij er nog maar 11 bewandeld. Sowieso moeten we nog een keer terug om:

  • de traptreden te tellen,
  • de 800 paddenstoelen te zien,
  • de sneeuw onder je voeten, de rijp op de takken te ervaren,
  • de Kerf te bewonderen,
  • de vogels in de lente te horen,
  • en al die andere redenen die ik nog kan bedenken om daar weer te kunnen wandelen!
Foto’s

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *